... กระดานหก ยกใจ ...

posted on 16 Jan 2013 20:12 by oh2day

          หอมเอยหอมดอกกระถิน  รวยระรินเ้คล้ากลิ่นแก้มนาง ...

          ใต้ร่มเงากระถินใหญ่ข้างอาคารไม้กระดานของโรงเรียนอนุบาลประจำตำบล   ครูสาวจบใหม่เพียรพร่ำร่ำสอนเด็ก ๆ ที่นั่งประจำโต๊ะไม้กว่าครึ่งห้อง

          เด็กชายตัวอ้วนกับเพื่อนร่างผอมนั่งติดกัน  ก้มหน้าอมยิ้มอยู่กับหนังสือการ์ตูนที่ซุกอยู่ในโต๊ะ    เด็กหญิงผมหน้าม้าสะกิดเพื่อนถักเปียให้ดูตุ๊กตากระดาษที่เพิ่งซื้อมาจากร้านค้าหน้าโรงเรียน  และอีกหลายคนที่แอบหยอกเย้าเคล้าคุัยกันเบา ๆ 

          "นักเรียน..  นักเรียน..  เงียบหน่อย   ดูบนกระดานแล้วอ่านตามครู"  ครูสาวเรียกความสนใจจากเด็กด้วยเสียงดังแต่ไม่ดุ   และในทันทีที่ครูอ่านนำ  เด็กทั้งห้องก็ละจากเรื่องเล่นเรื่องคุยแล้วอ่านตามครูอย่างฉะฉาน

           นอกอาคารเป็นลานหญ้ากว้างร่มรื่น  เครื่องเล่นหลายอย่างจัดวางเป็นกลุ่ม  ทั้งกระดานลื่น  ชิงช้า  ม้าโยก  ม้ากระดก  กระดานหก  และม้าหมุน    เด็กหญิงชายวิ่งไล่วิ่งเล่นกันตามประสา  บางคู่ผลัดกันไกวชิงช้า  บ้างเฮฮาวิ่งไล่กันรอบม้าหมุน   บ้างซุกซนถลาร่อนลงมาจากกระดานลื่น

          อีกมุมหนึ่งของลานหญ้า  เด็กชายหน้าซื่อนั่งเศร้าอยู่บนกระดานหกเพียงลำพัง    พยายามยกร่างน้อย ๆ ให้กระดกลอยขึ้น   แต่ครั้งแล้วครั้งเล่าก็สูงได้เพียงเท่าแรงกระโดด

          "เล่นด้วย ๆ "   เด็กหญิงผมหยิกธรรมชาติ ผิวเข้ม ในตาคม วิ่งแจ้นเข้ามาขอเล่นด้วย   

          เด็กชายพยักหน้ายิ้มรับให้เพื่อนร่วมชั้นมานั่งอีกฝั่งของกระดานหก  และช่วยกระดกจนตัวลอยสูงขึ้นได้อย่างใจหวัง    

           ระหว่างที่เด็กน้อยกำลังสนุกสนาน   กระดานหกก็สอนใจขึ้นในพลัน

          'หากรู้จักช่วยเหลือและแบ่งปัน  ย่อมก่อเกิดแรงผลักดันให้ชีวิตสูงขึ้น'

 

           กระดานหก  กระดกไหว ในความคิด                 ถูกหรือผิด คิดดู จึงรู้ว่า

           หากโดดเดี่ยว บนกระดาน นานนับครา             คงสิ้นท่า จะสูงได้ ไม่มีวัน

           กระดานหก กระดกใจ ให้สำนึก                        อยากรู้สึก สูงได้ มิใช่ฝัน

           เพียงช่วยเหลือ เกื้อแนะ และแบ่งปัน                เพียงเท่านั้น กระดานหก ยกจิตใจ

 

          "ซาหวัดดีคร๊าบคุณครู....."  เด็ก ๆ ลากเสียงยาวกล่าวลาครูพร้อมกันสนั่นห้อง  ก่อนกรูออกไปเพียงไม่กี่พริบตา

          เห็นครูสาวว่างจากการสอน  จึงเข้าไปจัดการธุระที่มารออยู่กว่าครึ่งชั่วโมง    เครื่องคอมฯ ที่ใช้ทำสื่อการสอนเปิดไม่ติดมาหมายวันแล้ว   ครูแกโทรบอกเมื่อเช้า และนัดให้เข้ามาซ่อมตอนเย็น

          "ครูครับ  สวัสดีครับ  ผมมาซ่อมเครื่องคอมฯ ให้ครับ   ที่โทรไปเมื่อเช้า"

          "อ๋อ..  ค่ะ  เครื่องที่โต๊ะนี้เลยค่ะ"    ครูสาวเบือนหน้าชี้ไปทางโต๊ะที่อยู่ติดประตู   ก่อนเอียงหูช้า ๆ มาให้เห็น  หน้าใส ๆ ย้ายแย้มแต้มลมเย็น  ปากตาเด่นดูดีมีเยื่อใย  ปลายผมพริ้วลมหวนชวนโหยหา  ดูโสภาน่าเชยชิดพิศมัย  โอ้แม่คุณแม่พิมพ์ของชาติไทย  ช่วยพิมพ์ใจให้พี่ทีแม่ศรีเรือน

          "เมื่อครู่เรียนอะไรกันอยู่หรือครับ  เสียงเด็ก ๆ ตะโกนกันลั่นเชียว"

          "สอนนับเลขค่ะ  นับหนึ่งถึงร้อย"

          "สอนผมบ้างสิ"

          "สอนอะไรคะ   นับหนึ่งถึงร้อย?"

          "ปล่าวครับ..   คืออยากจะให้สอนนับ...

            นับหนึ่งถึงรัก..."

 

Comment

Comment:

Tweet

55555
ตบท้ายด้วยการหั้ยครู
สอนนับหนึ่งถึงร๊าก
หุหุๆๆๆsad smile surprised smile wink

#10 By o^o..tugta..*v* on 2013-03-06 16:07

ประโยคสุดท้ายเด็ดจริงๆ 
ถ้าฟังเอง คงอึ้งปนเขิน cry cry Hot!

#9 By bluenin007 on 2013-02-06 10:04

กระดานหก ต้องเล่นกันเป็นคู่และต้องสามัคคี กันถึงจะสนุก ค่ะ

...นับหนึ่ง..ถึงแค่ไหนแล้วนะ..  open-mounthed smile
กระดานหกเป็นของเล่นที่ต้องสามัคคีจริงๆ ค่ะ
ถ้าไม่ซี้กันจริงเล่นไปก็ไม่สนุก confused smile

#7 By แอ้ on 2013-01-17 11:26

ตะกรุมตะกรามอ่านกันเลยทีเดียว
อยากรู้ตอนจบเช่นกัน Hot! cry

#6 By Mrs. Holmes on 2013-01-17 11:05

Hot! Hot! Hot! Hot!

โอ๊ะๆๆ!!! มีนับหนึ่งถึงรักด้วยเหรอนี่sad smile
555+ แน่นอนจริงๆbig smile big smile

#5 By YiM-YiiM on 2013-01-17 10:40

@deng1312 ขอบคุณครับลุง big smile

#4 By kriangkrai on 2013-01-17 10:21

เฮียครับ ให้สำนึก พิมพ์ผิดครับ กลัวกลอนดีๆจะมัวหมองbig smile

#3 By LungDeng on 2013-01-17 08:54

โอ้ ประโยคสุดท้ายเด็ดขาดเหลือหลาย
big smile Hot!

#2 By Nirankas on 2013-01-17 07:47

มารออ่านตอนจบ คริ คริ

#1 By แอนนี่ (103.7.57.18|223.204.146.31) on 2013-01-16 22:08