... กระดานหก ยกใจ ...

posted on 16 Jan 2013 20:12 by oh2day

          หอมเอยหอมดอกกระถิน  รวยระรินเ้คล้ากลิ่นแก้มนาง ...

          ใต้ร่มเงากระถินใหญ่ข้างอาคารไม้กระดานของโรงเรียนอนุบาลประจำตำบล   ครูสาวจบใหม่เพียรพร่ำร่ำสอนเด็ก ๆ ที่นั่งประจำโต๊ะไม้กว่าครึ่งห้อง

          เด็กชายตัวอ้วนกับเพื่อนร่างผอมนั่งติดกัน  ก้มหน้าอมยิ้มอยู่กับหนังสือการ์ตูนที่ซุกอยู่ในโต๊ะ    เด็กหญิงผมหน้าม้าสะกิดเพื่อนถักเปียให้ดูตุ๊กตากระดาษที่เพิ่งซื้อมาจากร้านค้าหน้าโรงเรียน  และอีกหลายคนที่แอบหยอกเย้าเคล้าคุัยกันเบา ๆ 

          "นักเรียน..  นักเรียน..  เงียบหน่อย   ดูบนกระดานแล้วอ่านตามครู"  ครูสาวเรียกความสนใจจากเด็กด้วยเสียงดังแต่ไม่ดุ   และในทันทีที่ครูอ่านนำ  เด็กทั้งห้องก็ละจากเรื่องเล่นเรื่องคุยแล้วอ่านตามครูอย่างฉะฉาน

           นอกอาคารเป็นลานหญ้ากว้างร่มรื่น  เครื่องเล่นหลายอย่างจัดวางเป็นกลุ่ม  ทั้งกระดานลื่น  ชิงช้า  ม้าโยก  ม้ากระดก  กระดานหก  และม้าหมุน    เด็กหญิงชายวิ่งไล่วิ่งเล่นกันตามประสา  บางคู่ผลัดกันไกวชิงช้า  บ้างเฮฮาวิ่งไล่กันรอบม้าหมุน   บ้างซุกซนถลาร่อนลงมาจากกระดานลื่น

          อีกมุมหนึ่งของลานหญ้า  เด็กชายหน้าซื่อนั่งเศร้าอยู่บนกระดานหกเพียงลำพัง    พยายามยกร่างน้อย ๆ ให้กระดกลอยขึ้น   แต่ครั้งแล้วครั้งเล่าก็สูงได้เพียงเท่าแรงกระโดด

          "เล่นด้วย ๆ "   เด็กหญิงผมหยิกธรรมชาติ ผิวเข้ม ในตาคม วิ่งแจ้นเข้ามาขอเล่นด้วย   

          เด็กชายพยักหน้ายิ้มรับให้เพื่อนร่วมชั้นมานั่งอีกฝั่งของกระดานหก  และช่วยกระดกจนตัวลอยสูงขึ้นได้อย่างใจหวัง    

           ระหว่างที่เด็กน้อยกำลังสนุกสนาน   กระดานหกก็สอนใจขึ้นในพลัน

          'หากรู้จักช่วยเหลือและแบ่งปัน  ย่อมก่อเกิดแรงผลักดันให้ชีวิตสูงขึ้น'

 

           กระดานหก  กระดกไหว ในความคิด                 ถูกหรือผิด คิดดู จึงรู้ว่า

           หากโด